آب صاف و روى هم ايستاده . مزمئج ( mozma'ejj ) ا . ع . خشمناك . مزن ( mazn ) ا . ع . يوم مزن : روز فرار از دشمن . مزن ( mazn ) م . ع . مزن مزنا و مزونا ( از باب نصر ) : گذشت بميل و ارادهء خود و رفت . و مزن الرجل : روشن گرديد روى آن مرد . و مزن القربة : پر كرد آن خيك را . و مزن فلانا : ستود فلان را و فضيلت داد او را . و در غياب وى ستود او را نزد صاحب شوكتى . مزن ( mozn ) ا . ع . ابر و ابر سپيد و ابر باران‌دار . و نام دهى و شهرى . و حب المزن : يخچه . مزن ( mozn ) و ( mozon ) ع . ج . مزنة . مزن ( mazan ) ا . ع . خوى و عادت و روش و طريقه و حال . مزنا ( mezn ) ا . پ . بلغت زند و پازند : ترازو و ميزان . مزنة ( moznat ) ا . ع . ابر سپيد و يك جزء از ابر سپيد . ج : مزن ( mozn ) و ( mozon ) . و باران . و ابن مزنة : هلال و ماه نو . مزنج ( mozannaj ) ص . ع . عطاء مزنج : بخشش كم و اندك . مزنجة ( maznajat ) ا . ع . اهالى زنگ و زنگيها . مزند ( mozannad ) ا . ع . زفت و بخيل تنگ‌خوى . و پسرخوانده . و جامهء كوتاه پهن . مزند ( mozanned ) ا . ع . دروغ‌گوى . مزنده ( mazande ) پ . ا فا . مزيدن يعنى مكنده . مزنده ( mazande ) ا . پ . كوزهء آبخورى . و هر چيز مكيدنى . مزنزة ( mozannazat ) ص . ع . امراة مزنزة : زن دراز بالاى تنومند . مزنگو ( mazangu ) ا . پ . خارپشتى كه مار را مىگيرد و مىكشد و نمىخورد . مزنم ( mozannam ) ا . ع . شتران ريزه . و نام محلى . و پسرخوانده . و كسى كه خود را بقومى بچسباند و از ايشان نباشد . مزنم ( mozannam ) و مزنمة ( mozannamat ) ص . ع . شترى كه پاره‌اى از گوش آن بريده آويزان گذاشته باشند . يق : بعير مزنم و ناقة مزنمة . مزنوق ( maznuq ) ا . ع . اسب زناق بسته . و نام اسبى . مزنى ( mozaniyy ) ص . ع . منسوب بطايفهء مزينة . مزو ( mazu ) ا . پ . آشى كه براى بيمار پزند . و پرهيزانه . مزواج ( mezv j ) ص . ع . امراة مزواج : زنى كه بسيار شوى كند و با مرد بسيار نكاح كند . مزواد ( mezv d ) ا . ع . توشه‌دان مسافر . ج : مزاود . مزوبر ( mazavbar ) ص . ع . ثوب مزوبر : جامهء پرزه‌دار . مزوج ( mozavvaj ) ص . ع . زوج گرفته و نكاح كرده . و جفت و قرين كرده شده . مزوج ( mozavvej ) ص . ع . مرد و يا زنى كه جفت مىگيرد و عروسى مىكند . و آنكه آنها را با هم جفت مىنمايد و عروسى مىكند . مزود ( mezvad ) ا . ع . توشه‌دان مسافر . و خنورى از اديم كه در آن خرما نهند . ج : مزاود . مزود ( mozavvad ) ص . ع . كسى كه توشه و ذخيره را فراهم آورده باشد . مزور ( mazur ) ص . ع . زيارت شده و ديدن شده . مزور ( mozavvar ) ا - ص . ع . كژ و شترى كه چون از شكم مادر برآمده باشد سينهء وى كژ باشد و سپس آن را راست كنند ولى اثرى از كجى در آن باقى ماند . مزور ( mozavvar ) ا . پ . مأخوذ از تازى - آش تزوير و آشى كه براى تسلى بيمار پزند . و آش زم . مزور ( mozavver ) ص . ع . آرايش‌كنندهء دروغ . و زينت دهندهء ظاهر سخن . و نيكوكنندهء چيزى . و گرامى دارندهء زائر . و باطل‌كنندهء شهادت . و نشان‌كنندهء به زور و بهتان . و آماده‌كنندهء سخن را در پيش نفس خود . مزور ( mozavver ) ص . پ . مأخوذ از تازى - تزويركننده . و فريب‌دهنده . و دروغگو . و مكركننده و مكار و غدار . مزورى ( mozuri ) ا . پ . مردا سنگ . مزورى ( mozavveri ) ا . پ . مأخوذ از تازى - تزوير . و ريا . و مكر و فريب و غدر . مزوزكة ( mazavzekat ) ص . ع . امراة مزوزكة : زن بشتاب پيش آمدهء سبقت كرده . مزوق ( mozavvaq ) ا . ع . هر چيز آراسته و زينت كرده شده و منقش . مزون ( mazun ) ا . ع . نام بلاد عمان . مزون ( mozun ) م . ع . مزن مزنا و مزونا . ر . مزن . مزه ( mazh ) م . ع . مزه مزها ( از باب فتح ) : لاغ كرد و مزاح نمود . لغة فى مزح . مزه ( maze ) ا . پ . طعم و چاشنى . و لذت . و گوارش . و ذوق . و مزه داشتن :